و همگام نغمه ساز کنید و پای بکوبید و شادمان باشید، اما امان بدهید که هر یک درحریم خلوت خویش آسوده باشد و تنها. چون تارهای عود که تنهایند هر کدام، اما به کار یک ترانه‌ی واحد در ارتعاش.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

دل سپردن، آریحکایتی است دلپذیر، لیکن دل را نشاید به اسارت دادن، که دستهای حیات خانه دل است وبس.

در کنار هم بایستید، نه بسیار نزدیک

که پایه های حایل معبد، به جدایی استوارند

و بلوط و سرو در سایه هم سر به آسمان نکشند.

                                                                             جبران خلیل جبران

 

/ 2 نظر / 2 بازدید
کورش-وفاداردلشکسته

سلام ..وبلاگ جالبي داري...يه سر هم پيش من بيا..پشيمون نميشي! ..اگه هم مايل به تبادل لينک بودي بگو

amir

من به شدت اين بخش از پيامبر رو دوست دارم.بهترين تعريف از ازدواجه...