باور کن
ساعت ٢:۱٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ شهریور ،۱۳۸٥  کلمات کلیدی:

سلام ،
حال همه ما خوب است
ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور
که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند

بااین همه عمری اگر باقی باشد
طوری از کنار زندگی می گذرم           

که نه زانوی آهوی بی جفت بلرزد و
نه این دل ناماندگار بی درمان       

تا یادم نرفته است بنویسم

                              حوالی خوابهای ما سال پربارانی بود


می دانم همیشه حیاط آنجا پراز هوای تازه باز نیامدن است
اما تو لااقل،

                  حتی هر وهله ،

                                       گاهی ،

                                                    هر از گاهی


ببین انعکاس تبسم رویا               

شبیه شمایل شقایق نیست!
راستی خبردهم             

 خواب دیده ام خانه ای خریده ام      
بی پرده ، بی پنجره ،   بی در ، بی دیوار ...

                       چیزی نمانده است ، من چهل ساله خواهم شد.


فردا را به فال نیک خواهم گرفت.
دارد همین لحظه
یک فوج کبوتر سپید
از فراز کوچه ما میگذرد.             

باد بوی نامهای کسان من می دهد        

یادت می آید رفته بودی
خبر از آرامش آسمان بیاوری !؟             

نه ریرا جان         

نامه ام باید کوتاه باشد       

ساده باشد
بی حرفی از ابهام و آئینه ،                 

ازنو برایت می نویسم         

حال همه ماخوب است

اما تو باورنکن.

                                                             نامه‌ها (سید علی صالحی)

------------------------------------------------------

خوبم. نگران نباشید. فقط این چند روز هر کاری می‌کنم نمی‌تونم چیزی بنویسم. پس تا بازگشت حوصله٬ نوشتن تعطیل.