حق
ساعت ٤:۱٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٦ اردیبهشت ،۱۳۸٥  کلمات کلیدی:

از تمدید قرارداد کاری متنفرم. حسابی عصبی میشم اگه نتونم حقم رو بگیرم. که معمولاً هم نمی تونم.

هر جای کار رو که بخوای درست کنی یه جای دیگه می لنگه.

سال قبل تصمیم گرفتیم نذاریم در مورد اضافه کاری در حقمون اجحاف بشه و به حساب خودمون با رییس سر مبلغ مناسبی به توافق رسیده بودیم. هنوز یک ماه از سال نگذشته بود که اعلام کردند نیم ساعت از اضافه کاری هر روز کسر میشه.(مثلاً اگر امروز 3:30 اضافه کار کنی پول 3 ساعتش را بهت میدن. معادل ۱۳ ساعت کار مجانی در ماه)

تلاش زیادی کردیم برای پس گرفتن این حق از دست رفته، اما نشد. اداره کار هم معتقده کارفرما در مورد اضافه کار هر طور که دلش بخواد می تونه برخورد کنه.

و اما امسال و یه حرکت بدون توپ دیگه در راستای افزایش پایه حقوق کارگران:

بگذریم از اینکه بسیاری از کارگران یا از کار اخراج شده اند و یا هر ماه باید تعهد نامه ای مبنی بر این که کمتر از میزان مصوب دریافت نمی کنند امضا کنند.

بعضی شرکتها به ازا همین حقوق ساعات کار اجباری را افزایش داده اند.

 

هر دم از این باغ بری می رسد

 

فرساینده است. خیلی فرساینده است.